Étude 1 sur 12 · Le titulus de Pilate

  1. Étude 1 : Le titulus de Pilate
  2. Étude 2 : Le chemin jusqu’au Mont Golgotha, aide de Simon de Cyrène
  3. Étude 3 : Paroles aux femmes
  4. Étude 4 : La crucifixion
  5. Étude 5 : Le partage des vêtements et les moqueries
  6. Étude 6 : Le dialogue avec les deux malfaiteurs qui l’entouraient
  7. Étude 7 : Le dialogue de Jésus avec Jean et les femmes
  8. Étude 8 : La nuit à midi
  9. Étude 9 : La réaction de Pierre et de Jean
  10. Étude 10 : Marie de Magdala reste au tombeau
  11. Étude 11 : Première apparition du Messie Jésus à Marie de Magdala
  12. Étude 12 : Seconde apparition du Messie Jésus aux autres femmes

De laatste dag tot de kruisiging

  • De titulus van Pilatus

    De titulus van Pilatus is het bordje dat op het kruis van Jezus was aangebracht met de vermelding 'Jezus van Nazaret, de koning van de Joden', opgesteld in het Hebreeuws, Latijn en Grieks. Pilatus legt deze formulering op ondanks het protest van de overpriesters en laat zo een symbolisch gezag gelden nadat hij had toegegeven bij de veroordeling. Deze daad onthult een tragische ironie: het opschrift verkondigt openlijk het koningschap van Jezus op het moment van zijn dood zelf.

    Johannes 19.21 (De Heilige Schrift 1917) :
    De overpriesters dan der Joden zeiden tot Pilatus: Schrijf niet: De Koning der Joden; maar, dat Hij gezegd heeft: Ik ben de Koning der Joden.
    Verder lezen
  • De weg naar de berg Golgota, hulp van Simon van Cyrene

    PER350 analyseert de weg van Jezus naar de berg Golgota, vanaf het pretorium van Pilatus. Verzwakt door de geseling kan Jezus zijn kruis niet meer alleen dragen. Simon van Cyrene wordt door de soldaten gedwongen. Lucas vermeldt huilende vrouwen in de menigte, Matteüs vertelt dat Jezus een verdovend drankje weigert. Marcus noemt Simon de vader van Alexander en Rufus, personen die bekend waren in de eerste christelijke gemeenten. Een synopsis van Matteüs, Marcus en Lucas werpt licht op deze episode die direct aan de kruisiging voorafgaat, gedateerd op vrijdagochtend omstreeks 9 uur.

    Lukas 23.26 (De Heilige Schrift 1917) :
    En als zij Hem wegleidden, namen zij een Simon van Cyrene, komende van den akker, en legden hem het kruis op, dat hij het achter Jezus droeg.
    Verder lezen
  • Woorden tot de vrouwen

    Op weg naar Golgota richt Jezus zich tot de vrouwen van Jeruzalem die om hem wenen. Verre van zich op zijn eigen lijden te concentreren, waarschuwt hij hen profetisch voor een verschrikkelijk oordeel dat over de stad zal komen. Deze episode, die alleen bij Lucas voorkomt, toont Jezus als een groot profeet, tot het einde toe bezorgd om het heil van anderen, en kondigt de verwoesting van Jeruzalem in het jaar 70 aan.

    Mattheüs 27.22 (De Heilige Schrift 1917) :
    Pilatus zeide tot hen: Wat zal ik dan doen met Jezus, Die genaamd wordt Christus? Zij zeiden allen tot hem: Laat Hem gekruisigd worden.
    Verder lezen
  • De kruisiging

    Perikoop PER352 analyseert de kruisiging van Jezus op de berg Golgota aan de hand van de vier evangeliën. Ze plaatst de gebeurtenis rond 9 uur op een vrijdagochtend en onderzoekt de vervulling van de profetieën (Jesaja 53,12; Psalm 22,19), de technische details van de kruisiging, het koninklijke opschrift en de spot van de getuigen. Een nauwkeurige synoptische lezing die geschiedenis, chronologie en theologie met elkaar verbindt.

    Markus 15.27 (De Heilige Schrift 1917) :
    En zij kruisigden met Hem twee moordenaars, een aan Zijn rechter-, en een aan Zijn linkerzijde.
    Verder lezen
  • De verdeling van de kleren en de spot

    De perikoop PER353 analyseert de verdeling van de kleren van Jezus en de spot tijdens zijn kruisiging op Golgota. De vier evangeliën komen overeen over deze episode: de soldaten dobbelen om het naadloze onderkleed en vervullen daarmee Psalm 22.19. Lucas vermeldt het gebed van Jezus om vergeving voor zijn beulen, Marcus zijn kreet van verlatenheid en Matteüs de spot van de voorbijgangers en de religieuze leiders. Dit synoptische artikel brengt de theologische rijkdom van elk evangelieverhaal naar voren.

    Johannes 19.23-24 (De Heilige Schrift 1917) :
    De krijgsknechten dan, als zij Jezus gekruist hadden, namen Zijn klederen, (en maakten vier delen, voor elken krijgsknecht een deel) en den rok. De rok nu was zonder naad, van boven af geheel geweven.Zij dan zeiden tot elkander: Laat ons dien niet scheuren, maar laat ons daarover loten, wiens die zijn zal; opdat de Schrift vervuld worde, die zegt: Zij hebben Mijn klederen onder zich verdeeld, en over Mijn kleding hebben zij het lot geworpen. Dit hebben dan de krijgsknechten gedaan.
    Verder lezen
  • Het gesprek met de twee misdadigers naast hem

    Perikoop 354 analyseert het unieke gesprek dat Lucas weergeeft tussen Jezus en de twee misdadigers die naast hem gekruisigd werden (Lc 23,39-43). De een bespot Jezus; de ander erkent zijn schuld, bevestigt de onschuld van Jezus en vraagt om in zijn koninkrijk te worden opgenomen. Jezus belooft hem het paradijs „vandaag”. Deze passage onthult een centrale theologische paradox: Jezus redt vanaf het kruis en toont een geestelijk gezag juist daar waar alles hem lijkt tegen te spreken.

    Mattheüs 27.38 (De Heilige Schrift 1917) :
    Toen werden met Hem twee moordenaars gekruisigd, een ter rechter-, en een ter linker zijde.
    Verder lezen
  • Het gesprek van Jezus met Johannes en de vrouwen

    Aan de voet van het kruis vertrouwt Jezus zijn moeder Maria toe aan Johannes, de geliefde discipel (Johannes 19.25-27). Als enige evangelie dat dit tafereel vermeldt, benadrukt Johannes de moedige aanwezigheid van de vrouwen en van Johannes op Golgota. Dit gesprek heeft een tweeledige strekking: menselijk, doordat Jezus zijn verantwoordelijkheid als zoon opneemt, en geestelijk, doordat hij een nieuw gezin instelt dat gegrondvest is op het geloof en niet op het bloed. Johannes gehoorzaamt onmiddellijk en getuigt zo van zijn trouw.

    Markus 3.35 (De Heilige Schrift 1917) :
    Want zo wie den wil van God doet, die is Mijn broeder, en Mijn zuster, en moeder.
    Verder lezen
  • De nacht op de middag

    Perikoop 356 analyseert het optreden van duisternis tijdens de kruisiging van Jezus, van twaalf tot drie uur 's middags, zoals de drie synoptische evangeliën dat vermelden. Deze kosmische gebeurtenis wordt bestudeerd in haar chronologische en theologische dimensies: teken van goddelijk oordeel, profetische vervulling (Amos 8.9, Jesaja 53) en kuise sluier over de schande van het kruis. Zij gaat vooraf aan de laatste woorden van Jezus en zijn dood.

    Markus 15.33 (De Heilige Schrift 1917) :
    En als de zesde ure gekomen was, werd er duisternis over de gehele aarde, tot de negende ure toe.
    Verder lezen

De opstanding en de verschillende verschijningen

  • De reactie van Petrus en Johannes

    Perikoop 368 analyseert de reactie van Petrus en Johannes na het getuigenis van Maria Magdalena over het lege graf. De twee apostelen rennen naar het graf, ontdekken er de doeken en de opgerolde zweetdoek, maar begrijpen de werkelijkheid van de opstanding nog niet. Het artikel brengt de verhalen van Lucas 24.12 en Johannes 20.3-12 met elkaar in overeenstemming, onderscheidt twee opeenvolgende mededelingen aan de discipelen en benadrukt het aanvankelijke onbegrip tegenover de profetieën van Jezus over zijn opstanding.

    Markus 16.2-4 (De Heilige Schrift 1917) :
    En zeer vroeg op den eersten dag der week, kwamen zij tot het graf, als de zon opging;En zeiden tot elkander: Wie zal ons den steen van de deur des grafs afwentelen?(En opziende zagen zij, dat de steen afgewenteld was) want hij was zeer groot.
    Verder lezen
  • Maria Magdalena blijft bij het graf

    Deze perikoop, een episode die alleen bij Johannes voorkomt (Johannes 20.11), beschrijft hoe Maria Magdalena na het vertrek van Petrus en Johannes alleen bij het graf blijft. Als trouwe getuige sinds het optreden van Jezus ziet zij de verdwijning van het lichaam eerst als een wegname, voordat zij de eerste persoon wordt aan wie de Opgestane persoonlijk verschijnt. Het artikel biedt een chronologische analyse en een harmonisatie van de evangelieverhalen over de opstanding.

    Johannes 19.25 (De Heilige Schrift 1917) :
    En bij het kruis van Jezus stonden Zijn moeder en Zijner moeders zuster, Maria, de vrouw van Klopas, en Maria Magdalena.
    Verder lezen
  • Eerste verschijning van de Messias Jezus aan Maria Magdalena

    De pericoop PER370 analyseert de eerste verschijning van de opgestane Christus aan Maria Magdalena, op zondagochtend 3 april van het jaar 33, bij het graf in Jeruzalem. Deze ontmoeting, die vooral door Johannes (Joh 20,11-18) wordt verteld en door Marcus (Mar 16,9) wordt bevestigd, onthult Maria’s aanvankelijke onwetendheid over de opstanding, haar vergissing waarbij ze Jezus voor een tuinman aanzag, en de bijzondere aard van de paasverschijningen. Het artikel hanteert een strenge synoptische methode door de evangeliën met elkaar te vergelijken.

    Johannes 20.2-10 (De Heilige Schrift 1917) :
    Zij liep dan, en kwam tot Simon Petrus en tot den anderen discipel, welken Jezus liefhad, en zeide tot hen: Zij hebben den Heere weggenomen uit het graf, en wij weten niet, waar zij Hem gelegd hebben.Petrus dan ging uit, en de andere discipel, en zij kwamen tot het graf.En deze twee liepen tegelijk; en de andere discipel liep vooruit, sneller dan Petrus, en kwam eerst tot het graf.En als hij nederbukte, zag hij de doeken liggen; nochtans ging hij er niet in.Simon Petrus dan kwam en volgde hem, en ging in het graf, en zag de doeken liggen.En den zweetdoek, die op Zijn hoofd geweest was, zag hij niet bij de doeken liggen, maar in het bijzonder in een andere plaats samengerold.Toen ging dan ook de andere discipel er in, die eerst tot het graf gekomen was, en zag het, en geloofde.Want zij wisten nog de Schrift niet, dat Hij van de doden moest opstaan.De discipelen dan gingen wederom naar huis.
    Verder lezen
  • Tweede verschijning van de Messias Jezus aan de andere vrouwen

    De perikoop PER371 analyseert de tweede verschijning van de opgestane Jezus aan de vrouwen (Mt 28.9-10), op zondagochtend bij het graf in Jeruzalem. Het artikel brengt de schijnbare spanning tussen Marcus (zwijgen en angst van de vrouwen) en Matteüs (ontmoeting met Jezus) met elkaar in overeenstemming en laat zien dat deze verslagen elkaar aanvullen: Marcus beschrijft de directe reactie van ontzetting, Matteüs voegt de vreugde toe. Alleen Matteüs vermeldt deze specifieke verschijning.

    Lukas 2.9 (De Heilige Schrift 1917) :
    En ziet, een engel des Heeren stond bij hen, en de heerlijkheid des Heeren omscheen hen, en zij vreesden met grote vreze.
    Verder lezen